Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘Αργύρης Χιόνης’

Μύθου διάβρωση

Του τραγουδιού οι καμάρες θρυμματίστηκαν,

σωριάστηκε η δροσιά του μοιρασμένη

σ’ αιχμηρά χαλίκια και σε μικρά σύννεφα σκόνης.

Πυρός ο αυλός καίει τις ρώγες των δαχτύλων

και τα χείλη του Πανός

κι οι νύμφες με την κόμη πυρπολούμενη

μεταμορφώθηκαν σε ιέρειες θανάτου.

Ο Ξάνθος μ’ υδρατμούς θρηνεί

τα ψάρια και τα βούρλα του

και κουλουριάζεται σαν φίδι λαβωμένο,

τον οίκτο του Ηφαίστου εκλιπαρώντας.

Φρυγμένη η βλάστηση στον τρωικό τον κάμπο εφέτος.

Το στάρι, πλακωμένο απ’ τα πτώματα

Τρώων κι Ελλήνων, μαραζώνει.

Η μαύρη αγορά, της σιτοδείας γέννημα, δίνει και παίρνει.

Ο κύριος Αγαμέμνων φόρεσε χρυσή μασέλα και χρυσή καδένα,

πουλώντας και στα δυο στρατόπεδα

κονσέρβες σαπισμένου κρέατος,

και η παρθένος Χρυσηίς φθείρει τους πολιορκητές

με αφροδίσια νοσήματα.

Σαν θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος,

σαν θα περάσει στα μουσεία,

με ταριχευμένες κάρες, με μακριά σπαθιά και πανοπλίες,

θα σου μιλήσω για τον έρωτα,

θα σου μιλήσω για τις μικρές,

τρυφερές Κυριακές της άλλης ζωής

που διήνυσα σ’ ένα καλάμι.

Για ην ώρα, σβησμένο το φως

και τα χέρια, χέρια τυφλών,

συλλαβίζουν τη νύχτα.

Αργύρης Χιόνης, Σχήματα απουσίας

Read Full Post »